ای امام بهترینها ای امام اسمانی دلنوشته ای می نویسم برایت شایدبا این دلنوشته بتوانم قدردان زحمات بی پایانت شوم اما می دانم این قدردانی بسیار ناچیز به اندازه ی زحمات شما نمی رسد...

                                           لبخندلبخندلبخند

اماما امدم بنویسم نمی دانم دستم توان نوشتن نداشت با خود گفتم دختر تو میتونی با اراده ای پولادین دوباره قلمم را دستم گرفتم واراده و همت را پشتوانه ام قرار دادم ونوشتم اما می دانم این نوشته بسیار خلاصه است اما من  نوشته را باتمام اخلاص نوشته ام

 

                                         << امام من دوستت دارم               

                                                            سپاس گزارم از زحمات بی پایانت>>